Terapiye gidiyorum ama aynı problemlerim devam ediyor; 

Posted by

admin

“Yine mi aynı konuyu konuşuyoruz?”
Belki de kendinizi bu cümleyi seans ortasında ya da seanstan çıktıktan sonra düşünürken buluyorsunuz. Haftalardır, hatta belki aylardır hatta ve hatta belki de yıllardır terapiye gidiyorsunuz; ama aynı düşünceler, aynı duygular, aynı döngüler peşinizi bırakmıyor gibi geliyor.

“Bu bir başarısızlık mı?” Diye içinizden geçirdiğiniz sorular oluyor olabilir ya da sürecin verimli geçmediğini düşündüğünüz zaman dilimleri oluyor olabilir…

Bu duruma bir başarı ya da başarısızlık tarafından bakmaktan daha ziyade olmakta olana odaklansak nasıl olur?

Çünkü aynı yeri dönüp konuşuyor olmak biraz da terapinin doğasında olan bir durum.

Terapi, “hemen çözülen” bir formül değil; çoğu zaman aynı konunun farklı katmanlarını tekrar tekrar ziyaret etmektir. Çünkü zihnimiz, duygu ve düşüncelerimiz soğan kabuğu gibidir: Birini soyarsınız, altından yenisi çıkar. Ve her defasında, aynı hikâyeye yepyeni bir pencereden bakmaya başlarsınız. Karanlık odalar da loş da olsa bir ışık yakarsınız ve biraz zaman geçtikten sonra dönüp o odayı biraz daha aydınlatmak isteyebilirsiniz.

Zaman zaman çok hızlı bir şekilde düşünce, davranış ne kadar kalıp varsa çok hızlı bir şekilde değişmesini isteriz. Ama durumun köküne inmek, zaman ve cesaret ister. Bazen yıllarca fark etmeden taşıdığımız inançlar, ilişkilerimizdeki kalıplar ya da çocukluktan gelen yaralar hemen çözülmez ve cesaret adım adım gelir.

Terapi sürecinde:

Aynı konuların dönüp dolaşıp gelmesi başarısızlık değil, derinleşme işaretidir.
Tekrar, beynin yeni yollar öğrenmesi için gerekli bir süreçtir.
Farkındalık bazen önce yavaşça, sonra birdenbire hayatımıza yerleşir.

Belki hâlâ aynı sorunu konuşuyor olabilirsiniz… ama siz artık aynı kişi değilsiniz. Her konuşmada, fark etmeden de olsa, düşüncelerinizi, duygularınızı ve hikâyenizi yeniden şekillendiriyorsunuz.

Terapi, “bitirmek” değil, “dönüştürmek” içindir.
Ve dönüşüm, genellikle sessiz ve yavaş gelir — ta ki bir gün geriye dönüp baktığınızda, ne kadar yol aldığınızı fark edene kadar.